top of page

Search Results

Βρέθηκαν 545 στοιχεία για ""

  • Song of the week- "21 guns" Jamey Johnson

    About Jamey Johnson: Jamey Johnson, who has received 11 Grammy nominations, is “one of the greatest country singers of our time,” according to The Washington Post. He has received tremendous praise from The New York Times, Rolling Stone, The Wall Street Journal and other publications, many of which have hailed his albums as masterpieces. His album That Lonesome Song was certified platinum for more than 1 million in sales, and his double album, The Guitar Song, debuted at No. 1 on the Billboard country album charts and was certified gold. He also released the Grammy-nominated Living for a Song: A Tribute to Hank Cochran, which featured performances with Willie Nelson, Merle Haggard, Alison Krauss, Emmylou Harris, Ray Price, Elvis Costello, George Strait and Vince Gill. He is also widely regarded as one of the greatest country songwriters of his generation. He is one of only a few people in the history of country music to win two Song of the Year awards-- for “Give It Away” and “In Color”--from the Academy of Country Music and the Country Music Association. His songs have been recorded by George Strait, Trace Adkins, Willie Nelson, James Otto, Joe Nichols and others. He is also an in-demand musical collaborator. He recorded “I Forgive It All” for the Tom Petty & the Heartbreakers tribute album, Petty Country: A Country Music Celebration of Tom Petty, which will be released June 21. He and Elle Langley recorded “Young Love (Strong Love)” for A Tribute to the Judds that was released in 2023. He was honored to be invited to turn two of Johnny Cash’s unfinished poems into songs. He completed “Spirit Rider” for the album called Forever Words, and he and Cash’s son, John Carter Cash, turned the late icon’s words into a song called “California Poem.” #JameyJohnson #MemorialDay #CountryMusic

  • "Η εξωφρενική ομολογία του Ραφαήλ Ιγνάτιου Φίνιξ"- Πωλ Σάσμαν

    Tο μυθιστόρημα του Σάσμαν, ήταν το πρώτο βιβλίο που ξεκίνησε να γράφει. Το εγκατέλειψε για μια επιτυχημένη συγγραφική καριέρα στον χώρο του αστυνομικού μυθιστορήματος με φόντο τα αρχαιολογικά μυστήρια. Μετά θάνατον ανακαλύφθηκε και εκδόθηκε και η σχέση του με τον κεντρικό ήρωα και την ζωή του, σε βάζει σε σκέψεις αν τελικά δεν αποτέλεσε και μια ιδιόρρυθμη διαθήκη γραμμένης στην αρχή της συγγραφικής του καριέρας. Λίγο πριν τον ερχομό της νέας χιλιετίας ένας ερημίτης σε έναν πύργο/παρατηρητήριο των άστρων στην επαρχιακή Αγγλία, αποφασίζει να καταγράψει τη ζωή του. Νοητή παρέα του η φίλη του από τα παιδικά του χρόνια Έμιλι, που σε κάθε σημαντική καμπή της ζωής του εμφανίζεται ως από μηχανής θεός. Η γραφή των απομνημονευμάτων, που αποτελούν την καταγραφή μιας σειράς φόνων, με χαλαρή αλλά υπαρκτή σύνδεση, θα γίνει στους τοίχους του ερημητήριου. Εχθρός του ο χρόνος και η μνήμη, καθώς η απόφαση του να χρησιμοποιήσει ένα χάπι αυτοκτονίας που κατέχει για σχεδόν ένα αιώνα, τον έχει πείσει οτι η αυγή της νέας χιλιετίας είναι το κομβικό σημείο στο οποίο πρέπει να αποχωρήσει από τον κόσμο των ζωντανών. Ο R.I.P (λογοπαίγνιο των αρχικών του ονόματος του με το ακρωνύμιο του «Αναπαύσου εν ειρήνη» στα Αγγλικά) είναι ένας άνθρωπος με χιούμορ και έντονη προσωπικότητα. Η αναδρομή του στο παρελθόν του ως δολοφόνος, ξεκινά από το τέλος και τον σχεδόν δικαιολογημένο φόνο μιας ενοχλητικής τροφίμου στον οίκο ευγηρίας όπου διέμενε. Συνεχίζει με την ζωή του πριν τον οίκο ευγηρίας, ως άστεγου που περιφερόταν παρέα με ένα μυθομανή με μανία καταδίωξης στην Αγγλική ύπαιθρο , γνωρίζοντας την απόλυτη ελευθερία αλλά και την εξαθλίωση. Ο μυθομανής θα πεθάνει, όταν θα φτάσει τον Φίνιξ στα όρια της αντοχής του. Έχει προηγηθεί η συμμετοχή του σε μια Βρετανική ψυχεδελική μπάντα ως πληκτράς αν και με βασικές γνώσεις πιάνου. Ζώντας τη ζωή του ροκ σταρ μαζί με την άνθιση της σκηνής της μουσικής και πνευματικής εξερεύνησης των 60ς στο Λονδίνο, ο μεγαλύτερος σε ηλικία αλλά σφριγηλός Φίνιξ, θα αγγίξει τη μικρή στιγμή της δόξας του, μέσα από μια ζωή γεμάτη μουσική και καταχρήσεις, γνωρίζοντας την ελευθεριότητα των εξαρτησιογόνων και της μουσικής. Η προηγούμενη εργασία του που περιγράφεται είναι με το τέλος του ΒΠΠ ως μπάτλερ σε έναν ανάπηρο, με μοναδική απόλαυση τα γλυκά και την συγγραφή της αυτοβιογραφία της οικογένειας του ως περιούσιων Βρετανών. Είναι καταλυτική γεμάτη σκωπτικό σχολιασμό γύρω από την φθίνουσα Βρετανική αυτοκρατορία, που διαλυμένη και ανήμπορη παρακολουθεί την διάλυση της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας. Ο ΒΠΠ θα τον βρει αντιήρωα, σε ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων στο οποίο θα ζήσει ασχολούμενος με δύο δίδυμους, που ο μόνος του σκοπός είναι να τους χωρίσει. Ο πόλεμος μαίνεται, αλλά για τον Φίνιξ, στόχοι είναι πολύ πιο απτοί και ταπεινοί από την απελευθέρωση της Ευρώπης. Πρίν τον πόλεμο, θα ασχοληθεί με το τραπεζικό σύστημα, τον χώρο των κολλαριστών πουκάμισων και των σκούρων κουστουμιών, σε μια μικρή αλλά παλιά τράπεζα. Παρουσιάζει μια ζοφερή εικόνα του αναπτυσσόμενου τραπεζικού συστήματος, με τον ίδιο γρανάζι που κάποια στιγμή αποκολλάται , όπως η ρόδα του βομβαρδιστικού που θα τον λυτρώσει από την εργασία ως μισθωτός σκλάβος, φύλακας του χρυσού. Η ζωή του πριν την τράπεζα, στις Η.Π.Α όπου βρέθηκε από σύμπτωση, περιλαμβάνει την ανάπτυξη του επιχειρηματικού του δαιμονίου ως πωλητή αλυσίδων για καζανάκια, με μουσικούς ήχους αλλά και μια καριέρα ως ηθοποιού σε ταινίες άκρως επιτυχημένες αν και Β διαλογής, Ένας σταρ του κινηματογράφου που δεσμευμένος με συμβόλαια, αναζητά την προσωπική ελευθερία του, που θα έρθει με τον φόνο του σαδιστή , καταπιεστή παραγωγού του. Η φυγή του στις Η.Π.Α θα εξηγηθεί από το πέρασμα του από το Κέιμπριτζ και τη συναναστροφή του με Αφρικανούς πρίγκιπες και Βρετανούς γόνους καλών οικογενειών, στελέχη αδελφοτήτων, μετέπειτα στελέχη εταιρειών και κυβερνήσεων. Αποτελεί μια ακόμη γλαφυρή περιγραφή της Βρετανίας που χάνεται με τον Φίνιξ, καταλύτη ,να αποσαθρώνει τα κολεγιακά αστεία και αδελφότητες, μαζί με τους φοιτητές που θα αποτελέσουν την ραχοκοκαλιά της ακμάζουσας ως τότε αυτοκρατορίας. Ο φόνος της γκουβερνάντας της παιδικής φίλης του Έμιλι, αποτελεί τον δεύτερο φόνο του. Υποκινημένος από το παιδικό μίσος για τον χωρισμό από την καλή του φίλη, θα τον συνδέσει με το πραγματικό έγκλημα αλλά και την ατιμωρησία που επιτρέπουν ο παράγοντας τύχη και οι συμπτώσεις. Ο θάνατος της μητέρας του στην γέννα, θα είναι ο πρώτος «φόνος», ενός κατά συρροή, αλλά κατά τα άλλα φιλήσυχου δολοφόνου. Το τέλος της ανάστροφης καταγραφής θα τον βρει να συναντά την Έμιλι και να ξεκαθαρίζει την σχέση του με τη ζωή και το θάνατο, με έναν τρόπο, διαφορετικό από τον αναμενόμενο. Το χάπι και η φωτογραφία που τον συνοδεύον σε όλη τη ζωή του, αποκτούν τη σημασία τους και τον παραδίδουν σε μια συνέχεια που θα αποκαλυφθεί σε όσους έχουν διάθεση να διαβάσουν ένα βιβλίο, πολυσήμαντο. Ο Ι.Ρ.Φ. είναι με τη ζωή του, μια αναπαράσταση ταυτόχρονα του 20 ου αιώνα. Μέχρι το τέλος της χιλιετίας, ζει και αλλάζει όπως και η ίδια η Μ.Βρετανία. Ακολουθεί τα κύματα των πολιτικών και πολιτιστικών αλλαγών και δίνει ένα τέλος, που είναι ίσως προφητικό για τον συγγραφέα Σάσμαν, που δεν πρόλαβε να δει το βιβλίο του στα βιβλιοπωλεία. Καλογραμμένο, συγκινητικό, με πάθος για τη ζωή, θα σας κρατήσει συντροφιά, με άνισα μέρη, ευρηματικότητα και ένα τέλος που ανάλογα με το πως βλέπετε τη ζωή , θα σας απογοητεύσει ή συγκινήσει. Ο Φίνιξ, δεν ήταν ποτέ πολιτικά σωστός και αυτό περιμένει και από τους αναγνώστες του ακόμη και στον οίκο ευγηρίας.

  • ACHELOUS- "Tower of high sorcery" (No Remorse records)

    Epic metal as it has been widely named the last decades has various representatives that draw their inspiration most of the time from the epic/fantasy literature. It is a shame that in Greece with some of the most accredited writers regarding the medieval times , writers such as Kiriazis, Petsalis Diomidis and Angelos Terzakis, their books haven't yet found their place among the Greek metal merchants of steel. Although ,lyrically this is not the case, in their new work, ACHELOUS provides the perfect soundtrack for this kind of book. With inspiration from both the US power metal scene with LEATHERWOLF mostly and secondly WARLORD coming easily as reference and the European scene and especially BLIND GUARDIAN, they create their own unique musical universe.Either medieval , the perfect music for the old stone build castles of Peloponissos or even more fantasy / Middle East inspired like "Ishtar," ACHELOUS combine power, melody and sensitivity in one great package. Their strength is their storytelling. Their ability to create pictures with their instruments. An album that oozes lyricism, sensitivity and bravery. The female vocals where they represent either as front vocals or as backing accompanying, adds to the mystery essence of the album. In our days when speed and brutality are driving power metal to the edge of thrash and the days of early LIEGE LORD, ACHELOUS comes as a breath of fresh air in the dungeons of an old Turkish prison (if you get the point). Let the music do the talking, let the ancient times, The long hair ladies, the heavy armoured knights, the starving peasants fill the picture, add some dragons if you want or even better accompany the album with the attendance of 'Flesh and blood" by Paul Verhoeven or Boorman's "Excalibur". Enjoy one of the best metal releases of the year and among the top line in the power/epic scene. 9

  • Song of the week - " We Like It" (Official Video) *By Steve Conte & Andy Partridge

    From Steve Conte's album, The Concrete Jangle on Wicked Cool Records. Featuring the voices of: Ian Hunter, Marshall Crenshaw, Michael Imperioli, Simon Kirke, Danko Jones, Nasty Suicide, Dennis Dunaway, Steve Lillywhite, Kasim Sultan, Prairie Prince, Glen Matlock, Thommy Price, Kevin Preston, Tommy Henrickson, Damon Johnson, Frank Lammers, Marc Broussard, Jessie Wagner, Palmyra Delran, Genya Ravan, Ryan Hamilton, Kevin Salem, Danny B. Harvey, Jonathan Clarke, Mickey Leigh, Robert Eriksson, Dregen & Majsan, Kevin March, Chips Kiesbye, Rich Jones, Billy Hopeless, Kyf Brewer, Rich Ragany, Keith Roth, Alycia Jones, Jay Millete, John & Jennifer Kerns, Danni Action, Christian Keiber, Kerry McGann, The Brazen Giant Ensemble, Ben Rubin, Jan Verdoorn, Rick Tedesco, Westley Crawford, Janie Barnett, Nicki Richards, Lajuan Carter-Dent & Baz Conte (many of whom can be seen in this video…) *Special video appearance by XTC's Andy Partridge!! Strap in for some political commentary that doesn’t take sides and calls out the ridiculousness of both parties…

  • Πιοός σκότωσε τον πατέρα μου- Εντουάρντ Λουί (Αντίποδες)

    Ένα μικρό λογοτέχνημα, μικρό σε μέγεθος, μια νουβέλα ρεαλισμού, κοινωνικής παρατήρησης και σχολιασμού αλλά και μια σπουδή πάνω στην εργατική τάξη και τις παθογένειές της. Η Γαλλική κοινωνία βασίστηκε στον ρατσισμό, την εκμετάλλευση των μεταναστών και την αποικιοκρατία αλλά ήταν και από τις πρώτες που παρήγαγε επανάσταση στον 20 ο αιώνα, απόρροια του παρελθόντος της Γαλλικής ,επανάστασης που εξαργύρωσέ τις προσπάθειές της με θέσεις σε Ευρωβουλή και κυβερνητικές θέσεις. Ο Έντουαρντ Λούι, μας μιλά για την Γαλλική κοινωνία, που εκμεταλλεύεται τον εργάτη μέχρι το μεδούλι, αλλά ο ίδιος άνθρωπος που πέφτει θύμα της εκμετάλλευσης, γί9νεται ένα εξίσου στενόμυαλο όργανο καταπίεσης σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο, κρύβοντας τις φοβίες του πίσω από τη μάσκα της ‘αρρενωπότητας» και της ανδροκρατίας. Η πραγματικότητα όμως έρχεται να σαρώσει σαν καλοκαιρινή φωτιά, τα ουτοπικά σενάρια μιας γενιάς που έμαθε να κινείται μεταξύ εργοστασίου, σπιτιού και τοπικού μπαρ, μεταφέροντας τις συμβάσεις και τις σχέσεις εξουσίας στο σπίτι, με την γυναίκα, να στηρίζει και να διαχειρίζεται αμίλητη πολλές φορές την οικογένεια και το πάτερά να έχει ένα ρόλο ήρωα Ελληνικής τραγωδίας. Ο πατέρας του συγγραφέα, αισθάνεται περήφανος για τον γιο του, σε μικρές στιγμές που αφήνει τον εαυτό του να ξεφύγει από το δίπολο εργοστάσιο-μπαρ. Αφήνει τις ευαισθησίες να τον κυριέψουν σε στιγμές απόγνωσης, όταν ένα φορτηγό καταστρέφει το αυτοκίνητο του, στο οποίο είχε κρύψει τα Χριστουγεννιάτικα δώρα. Η ζωή του όμως είναι περιχαρακωμένη από τους κανόνες του συστήματος,. Αμφισβητεί τις τάσεις και τις επιλογές του γιου του, να πάρει τον θηλυκό ρόλο στην αυτοσχέδια παράσταση στο σπίτι με παιδιά φίλων, αμφισβητεί τις σεξουαλικές επιλογές μεγαλώνοντας. Φεύγει από το σπίτι και ο Ε.Λ μαθαίνει για τον πατέρα του, μέσα από τις αφηγήσεις της μητέρας του , για τον άνθρωπο με τα όνειρα, τα χαμόγελα, τις εκδρομές με το αυτοκίνητο. Τον άνθρωπο που ένα ατύχημα άφησε σχεδόν ανάπηρο και οι κυβερνήσεις Ολάν, Σαρκοζί υποχρέωσαν να επανέλθει στην όποια δουλειά του προσφερθεί από το κράτος. Δουλειά των 700 ευρώ, καλύτερη σε σχέση με το ελάχιστο εγγυημένο .εισόδημα, που όμως χρειάζεται 300 ευρώ βενζίνη και μία ώρα ταξίδι, για να γίνει οδοκαθαριστής, με την επιλογή και επιβολή της θέλησης του κρατικού μηχανισμού ασφάλισης έναν άνθρωπος που έμεινε σχεδόν παράλυτος από εργατικό ατύχημα στη μέση και για μήνες πονούσε αντί να μιλά. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος αναγνωρίζει την διαφορετικότητα του γιου του, την ανάγκη να απαρνηθεί τα στερεότυπα, που τον πρόδωσαν και να σκεφτεί την αλλαγή στην σκέψη και τον κοινωνικό ιστό. Μια επανάσταση, που όπως όλες οι μεγάλες επαναστάσεις ξεκινά σε ατομικό επίπεδο, όταν βγει κανείς από την ζώνη της ασφαλείας και αναγκαστεί να εκτεθεί στην πραγματικότητα, της οποίας είναι μέρος, αλλά δεν επιτρέπεται να ορίσει. Ένα μικρό σε μέγεθος βιβλίο, αλλά μεγάλο σε ιδέες. Μια οικογενειακή ιστορία αναγνώρισης και αποδοχής που οδηγεί στην επανένωση αλλά και μια πολιτική ιστορία πάνω στο Γαλλικό σύστημα ασφάλισης και την συμπεριφορά απέναντι στις  ,μάζες των εργατών, που θεωρούνται  αναλώσιμα μυρμήγκια χρήσιμα μόνο όσο παράγουν από όλες τις κυβερνήσεις που η διαφορά τους είναι στο χρώμα της γραβάτας, σοσιαλιστικές ή συντηρητικές. Μια Ενωμένη Ευρώπη που τρώει τα παιδιά της και μια προφητική ματιά σε αυτό που βίωσε στην Ελλάδα η μεσαία τάξη και ο μέσος ασφαλισμένος από το 2010 ως σήμερα. Κοινό σημείο έναρξης το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, συγκλονίζει όταν κάνει κανείς τις αναφορές στην σημερινή κατάσταση στη χώρα μας με τη αντίστοιχη στη Γαλλία. Εύστοχο, εύστροφο και βαθιά πολίτικό συνηγορεί στην πράξη στην αντίληψη ότι ο κοινός εχθρός είναι τα αχρωμάτιστα καθεστώτα των δημαγωγών , είτε λέγονται Ολάν και Σαρκοζί, είτε Μητστοτάκης ,Τσίπρας,,Κασελάκης,Ανδρουλάκης άνθρωποι αποστασιοποιημένοι από τον πραγματικό εργαζόμενο κλεισμένη στη γυάλα της κοινοβουλευτικής ασφάλειας

  • Song of the day-Tim Steinfort - Democracy (The Euro Election Song)

    Democracy Politicians play pretend, big investors have bought the land We cut the grass and all the trees to build skyscrapers and factories Construction sites cover the land, we’re building the houses we get to rent They thought us only to obey the rest of the knowledge seems to fade away They put managers in politics all the elections have been rigged We will be making all the money they spent with taxes we pay to a government That ignores the future that your country needs, the country is sold to companies And they will decide what to do with you and me Some still believe they speak the truth, tell me what the hell is the matter with you? I can’t believe that you believe in the illusion of Democracy, can’t you see it’s fuckery To make believe that we are free, that we can change society Is a lie they call Democracy The earth is rich and can provide, food for us all we’d be alright But now everybody has to pay to eat, since we have no land to plant a seed Local businesses closing doors everybody shall be equally poor The few that have it all still want more and more Some still believe they speak the truth, tell me what the hell is the matter with you? I can’t believe that you believe in the illusion of Democracy, can’t you see it’s fuckery To make believe that we are free, that we can change society Is a lie they call Democracy Every four years we get to vote who can I trust? None of them both sides are corrupted want the same you cannot trust it No matter what the people say they’re raising taxes anyway We are governments property like a product fabricated by some company it’s a lie they call Democracy, can’t you see it’s fuckery To make believe that we are free, that we can change society Is a lie they call Democracy Drums played by: Sebastian Forster Contrabass played by: Rick Groenewegen

  • Duff McKagan- "Lighthouse"

    The man responsible for the furious bass lines at GNR, releases another solo album where he lets his more sensitive and more punkish self to reveal. Duff Mc kagan owes a lot to the punk scene of California as he belongs to 70s Hard rock. Growing up he has let his country and slow rock influences take over from time to time in his songwriting. Here at "The lighthouse" he is more rocking with a tendency to his punk past like at "I saw god at the 10th street" where in other places he is adapting a more laid back narrative with hints of Neil Young and Lou Reed. A slow voice in the urban misfortune of his new work , stays low and easy between the light and the shade, keeping the tones in id volume levels focusing on loneliness, anxiety and pressure as his main motivations. The album doesn't explode but has its sentimental heights at songs like Lighthouse", "The fallen ones", "Forgiveness' ', "Just another shakedown' ', sometimes mid tempo, sometimes more rockin. It is a welcome departure from the in your face Hard rock of GNR but also generates questions on how some of these songs would sound with the help of Slash and the rest of the Gunners. An unpredictable album full of dark colors and soul search. 7,5

  • Song of the week- "Vulture mine"- CLINIC RODEO

    VULTURE MINE" (acoustic version), by CLINIC RODEO. VIDEO CREDITS The Jeffersons(Sherman Hemsley, Roxie Roker), Sanford & Son(Redd Foxx), Dallas(Victoria Principal), The Avengers, Batman, That Girl, Elizabeth Montgomery (Who's Been Sleeping in my Bed?), Flare Up (Raquel Welch), Bob Hope USO Tour (Joey Heatherton), The Swinger (Ann-Margret), Police Woman(Angie Dickinson), Mork & Mindy, Taxi, Good Times(Jimmie Walker, BerNadette Stanis), Buck Rogers in the 25th Century(Gil Gerard, Pamela Hensley), Three's Company, Rowan & Martin's Laugh-In, The Man from U.N.C.L.E., Police Woman (Angie Dickinson), Lost in Space, Pink Panther, Star Trek TOS Editing : Clinic Rodeo MUSIC CREDITS Recording & Mix : Clinic Rodeo Mastering : Clinic Rodeo Written, composed by Clinic Rodeo Listen to “VULTURE MINE” on all major platforms: https://clinicrodeo.hearnow.com

  • «Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα»- Shaun Bythell (Key Books)

    Μετά το πολύ ευφυές και πετυχημένο, «Το ημερολόγιο του βιβλιοπώλη», ο παλαιοβιβλιοπώλης και βιβλιοφιλόσοφος Bythell ξαναχτυπά με ένα ακόμα πόνημα για τον αγαπημένο του χώρο το παλαιοβιβλιοπωλείο. Αντικείμενο μελέτης αυτή τη φορά τους οποίους με τη βοήθεια ενός συστήματος βασισμένο στον φυσιοδίφη Λιναίο, ταξινομεί με χιούμορ, σκωπτικό πνεύμα και κάποιες φορές εμπάθεια εν μέρει δικαιολογημένη. Οι χαρακτηρισμοί και οι αντιστίξεις, με τους ανήσυχους πελάτες και καταστάσεις στα μεγάλα βιβλιοπωλεία των νέων τίτλων, είναι απολαυστικοί. Όσο και αν σε κάποια σχόλια δεν συμφωνούμε, ίσως γιατί αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σε κάποιες κατηγορίες και ενστικτωδώς θα θέλαμε να τον προστατεύσουμε, υπερασπίσουμε, ο Bythell , είναι πίσω από τον πάγκο του ένας αδέκαστος κριτής. Δεν χαρίζεται σε τίποτα και με την κριτική, δίχως όρια ματιά του, κάνει το βιβλίο ένα μικρό αριστούργημα, πολιτικής μη ορθότητας. Απολαυστικό το κομμάτι για τους Χίπστερ, την ράτσα που μαζί με τους αλληλέγγυους δηλητηρίασε την Δυτική Ευρώπη ή καλύτερα τον δυτικό κόσμο, με την ρετρολαγνεία της και τον δηθενισμό της. Αγαπημένο μου κομμάτι οι αναφορές στις ομάδες των φίλων των κόμικς, ομάδες με πολλά κοινά με τους αντίστοιχους μουσικόφιλους χωρίς ο Bythell να χαρίζει κάστανα σε κανέναν. Υπάρχουν στιγμές αγάπης και αλτρουισμού στο βιβλίο. Όπως οι άνθρωποί που προσπάθησαν εν μέσω κορονοϊού να βοηθήσουν τις μικρές επιχειρήσεις που αγαπούν στέλνοντας χρήματα ακόμη και χωρίς να αγοράζουν τίποτα, απλά για υποστήριξη. Σε άλλες κατηγορίες όπως τους συλλέκτες αποκαλύπτεται ένας άλλος μικρόκοσμος, μικρών Ιντιάνα Τζόουνς του σύγχρονου κόσμου, που κυνηγούν την ευκαιρία για λόγους τιμής αλλά και για τα χρήματα και την αναγνώριση στο μικρό οικοσύστημα τους. Υπάρχουν και ομάδες Γένος: Senex Cum Barba (Μουσάτοι Συνταξιούχοι), που η περιγραφή τους σε επίπεδο όχι μόνο συμπεριφορικό αλλά και ενδυματολογικό παραπέμπει σε κωμωδίες τύπου « ‘Εντιμότατοι φίλοι μου» με το συγγραφέα να εκτοξεύει καυστικά κοινωνικά σχόλια, δίχως έλεος και με χειρουργική ακρίβεια στην αποτελεσματικότητα και την στόχευση τους. Η έκπληξη έρχεται με το τελευταίο τμήμα του βιβλίου, Γένος: Operarii (Προσωπικό) που αν και μικρό έχει πολύ συμπυκνωμένη πληροφορία, το τμήμα για τους υπαλλήλους του παλαιοβιβλιοπωλείου. Ένδειξη υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης ή έξυπνο μάρκετινγκ, δεν ξέρω να απαντήσω αλλά ο Bythell παραθέτει και την άλλη πλευρά του πάγκου, τους υπαλλήλους και ιδιοκτήτες των παλαιοβιβλιοπωλείων. Εξίσου καυστικός και με χιούμορ, δεν παραλείπει να μιλήσει για τους ανθρώπους που εξυπηρετούν, με τον δικό τους τρόπο και ζώντας τις δικές τους ιστορίες, τους πελάτες του μαγαζιού. Εύστοχος, ειλικρινής και με αιχμηρό χιούμορ, δεν ωραιοποιεί καταστάσεις, δεν εξιδανικεύει αλλά παρατηρεί, καταγράφει και ταξινομεί με θάρρος, θράσος και πάνω από όλα καυστικό χιούμορ. Το βιβλίο είναι άνισο, καθώς δεν είναι όλες οι ομάδες αναγνωστών ή και υπαλλήλων εξίσου ενδιαφέρουσες ή άρτια καταγεγραμμένες.. Όμως είναι μια δυναμική προσέγγιση σε ένα μικρόκοσμο, που όπως είχα πει και για το προηγούμενο βιβλίο του, μιλά τόσο στους βιβλιόφιλους όσο και στους μουσικόφιλους και γενικότερα τους συλλέκτες. Διανθισμένο με ιστορίες από την πραγματικότητα του παλαιό βιβλιοπωλείου και την προσωπική του ζωή, αποτελεί ένα μικρό αλλά απαιτητικό ανάγνωσμα, που θα δεσμεύσει το χρόνο σου και θα σε αποζημιώσει με την χορταστική πληροφορία του.

  • Bernie Marsden- 'Working man"

    The last "official" studio album from this great British Blues guitarist. A man who infused his bluesy sound in the Hard rock era of pre -87 WHITESNAKE and was responsible for some of their greatest hits. His career from there included bands like ALASKA (FM rock), M3 and various solo albums where he showed his love for Rory Gallagher, SUN records and the great US bluesmen especially the three Kings, BB King, Albert King and King. In this his latest double album, he is moving to familiarwaters with songs like a duet with Jamie Kylie on vocals, more bluesy stuff and more Hard rock oriented. His personal guitar tone is all over the album and along with his smooth voice offers a modern melodic rock/blues album that hides the age and the history of its creator as it sounds fresh and full of ideas. Just listen to " Son i've never known", 'Valentine's day', "Bad reputation" and see how youthful he was till his last days of musical creation.. Marsden also accompanies the album of the original material with an album of covers, mostly from his WHITESNAKE era, Here i go again", "The time is right for love" 'Ain't no love in the heart of the city",'Till the day i die" in a more soft, melodic and stripped down way. The `Working man' album is a fit ending to such an honorable career. Marsden leaves the music game on the top of his form, a blues servant with his own distinctive sound who never sat on his laurels. Although he has already been missed by a lot of people around the world, this album is a fitting closure to a lengthy and successful career. 8

  • Mick Mars -'The other side of Mars"

    Imagine being among the creators of one the most (if not the ultimate  debauchery,sleaze rock bands in the universe along with your own health issues that makes your life even more dirty, sleaze, deteriorating without the drug, alcohol issues of the rest of the band. Imagine touring in constant pain to support the band and the common dream, keep the performance level at the highest standards when the rest fell off the drums, off the stage, forgetting the lyrics and being unable to perform. Imagine one day being thrown out of your own band, your own home knowing you wont be able to tour for more. You can sit and die or pay for their dishonorable behavior in the best way, creating the album , MOTLEY CRUE won't be able to write again. "Dogs of war' their latest single is the living proof. Mick Mars returned with his solo work, an unknown singer and lots of inspiration. It was recorded in Nashville by producer Michael Wagener with a band including Jacob Bunton, Paul Taylor and Ray Luzier. The album he gives to the public is dark. It has more in common with the Corabi era of CRUE than anything else. But has great songs like "LA Noir", "Broken on the Inside", "Memories" , full of edgy, dirty guitars and two mid tempo/ballad kinda songs that Vince Neil couldn't imagine he could sing at his current voice status. Mars can end his solo and musical career with the laurels of this album. An above the descent album, that marks exactly who is the real inspiration between the CRUE sound, A man who is contemporary as he is also sleaze and despite his health issues keep the rock n roll spirit alive with his music and not his antiques.I think he states everything regarding his current musical status  at  "Ain't going back' and has every right to say it. 7,5

  • "O νόμος των παρανόμων' – Πολύδωρος Σωπασής  εκδ.Πύλη, Β έκδοση αναθεωρημένη σελ198

    Στη σειρά που θα περιλαμβάναμε το «ημερολόγιο ενός καλού κλέφτη» του Η.Πετρόπουλου, το «ημερολόγιο ενός βαρυποινίτη» του Ε.Μπαλέρμα, το  «ένστικτο του θανάτου» του Ζακ Μεσρίν προστίθεται κ «ο νόμος των παρανόμων».Ένα βιβλίο που δεν ηρωοποιεί αλλά αποδίδει την πραγματικότητα, των Αμερικανικών φυλακών, μέσα από τα μάτια ενός  εγκληματία. Ο Σωπασής , είναι παραβατικός στην συμπεριφορά του με σκοπό την εύκολη ζωή και την καλοπέραση, πουθενά κάτι μεμπτό, θα μπορούσε να είναι πολιτικός στην σύγχρονη Ελλάδα. Όμως  όταν φτάνει να πυροβολήσει εν ψυχρώ  έναν υπάλληλο ασφαλείας σε σουπερ μάρκετ, να τον τυφλώσει κ να θεωρεί την φυλάκιση του ατυχές γεγονός, επειδή τον «κάρφωσαν» οι συνεργοί του με  σκοπό να ελαφρύνουν την δική  τους ποινή. Το βιβλίο αν εξαιρέσει κανείς τον παραλογισμό του συγγραφέα, που προσπαθεί να αποδείξει το πόσο άτυχος είναι κ πόσο σκληρή είναι η ποινή του (λες κ δεν πυροβόλησε εν ψυχρώ), εξετάζει δύο μεγάλες αλήθειες, την ανυπαρξία σωφρονιστικού συστήματος, τον σαδισμό των δεσμοφυλάκων και την ανάπτυξη στις φυλακές μιας αταβιστικής κοινωνίας, όπου ο φόβος και η υπέρβαση των ορίων, με σκοπό την επιβολή, ανεξαρτήτως κόστους, αποτελούν κανόνα, που αν δεν τηρείς  δεν επιβιώνεις. Ένα χρονικό, γλαφυρό, πικρό, παθιασμένο, με μια αίσθηση από Lou Reed  ,πραγματικά ένα ταξίδι στην  κόλαση, που αν ο Σωπασής ήξερε θα επέλεγε ως soundtrack CROWBAR,COC,HAUNTED,AT THE GATES αν κ αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι από αυτά τα σχήματα  πλην του πρώτου, θα άντεχαν ένα δεκάλεπτο στα όσα περιγράφει ο Σωπασής. Δεικτικός, ρεαλιστής, ώριμος, συναισθηματικά αιχμηρός κ πάνω από όλα αλαζόνας, μέσα στην δίνη της διαστροφής της φυλάκισης κ της ανάγκης για επιβίωση, ο Σωπασής, δίνει ένα χρονικό, σήψης κ παρακμής που οδήγησε σε αιματηρές εξεγέρσεις, που περιγράφει με έξυπνο τρόπο, αποσιωπώντας έξυπνα την δική του συμμετοχή. Αν θεωρείται τον εαυτό σας ροκ άτομο και η μουσική εκφράζει μια επαναστατικότητα και μια κοινωνική αφύπνιση που δεν έχει ο φίλος των «λαϊκών» τραγουδιών πχ, δοκιμάστε τις αντοχές σας με αυτό το βιβλίο. Από τα βιβλία που ο  Tom Morelo  δεν θα τολμούσε να διαβάσει, γιατί «καίνε»

bottom of page